Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20127 E. 2026/3487 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/20127
- Karar No
- 2026/3487
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/560 E., 2023/583 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak; Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis ve 1 gün adlî para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezasına çevrildikten sonra 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının, 06.11.2020 tarihli hükümde tayin olunan 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hüküm fıkrasının (6) ve (7) numaralı bentleri çıkartılarak, kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde ilk paragrafın sonuna gelmek üzere "Sanık hakkında hükmolunan 1 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmek suretiyle sanığın 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi ve hapisten çevrili adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden sonra sırasıyla gelmek üzere ''1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının, 06.11.2020 tarihli hükümde tayin olunan 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına", "Sanığın kurum zararını gidermediği anlaşılmakla, koşulları oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2026 tarihinde karar verildi.