Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/6012 E. 2026/4090 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6012
Karar No
2026/4090
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/30 E., 2025/289 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak ; Sanığın kullandığı araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada 1078 karton kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmakla, Dairemizin yerleşik uygulamaları ve 21.06.2017 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği üzere, ele geçen kaçak eşyanın miktarına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi gereğince temel cezada teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği, bu itibarla suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 65 45... sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10. ve 5/2. maddelerinin karşılaştırılması sırasında lehe Kanun mukayesesinin teşdiden belirlenen temel cezalara göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre ise; 1.Ele geçen kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal" değerde olması nedeniyle 65 45... sayılı Kanun'lara göre cezanın belirlenmesi sırasında 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereğince cezada indirim yapılamayacağı gözetilmeden, aynı Kanun'un 3/23. maddesi gereğince cezada 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2.Kamu zararını gidermeyen ve dosyada bulunan adlî sicil kaydı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin yasal şartları bulunmayan ve hüküm fıkrasında kamu zararını gidermemesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, hükmün gerekçe bölümünde "sanığın adli sicil kaydında kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması, suçtan kaynaklanan maddi zararı gidermiş olması, kişilik özellikleri itibari ile yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması ve sanığın muvafakatı bulunduğu da anlaşıldığından hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği" belirtilmek suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

3.Nakil aracının iadesine ilişkin kararın Dairemizin 19.09.2024 tarihli ilâmı ile onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilmeden Mahkemece bu hususta yeniden hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/6012, K. 2026/4090, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-6012-e-2026-4090-k-91406dea6eb9