Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19929 E. 2025/11216 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/19929
Karar No
2025/11216
Karar Tarihi

K A N U N Y A R A R I N AB O Z M A MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2023/1649 D.İş KABAHAT : 2918 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanuna muhalefet kabahatinden, 5.096,00 TL idari para cezası ile sürücü belgesinin geri alınması yaptırımlarının uygulanmasına karar verildiği, kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, ...Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.06.2023 tarihli ve 2023/2417 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Burhaniye Sulh Ceza Hakimliğinin 09.06.2023 tarihli ve 2023/1649 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115420 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115420 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, kabahatlinin kanser hastası olması nedeniyle düzenli olarak kullanmakta olduğu ilaçların bulunduğunu ve kemoterapi ile ışın tedavileri görmesi nedeniyle de alkol almasının söz konusu olamayacağını, emniyet görevlilerince saat 23:03'te yapılan ölçümde 0,63 promil alkollü çıkmasının nedeninin gördüğü tedavi nedeniyle olabileceğini belirterek hakkında uygulanan idarî para cezası ile sürücü belgesinin geri alınmasına dair tutanağın iptalini talep ederek ...Devlet Hastanesinin 26/05/2023 tarihli ve saat 00:38'de tarihli raporu ile kanında, referans aralığı 0-0,1 olan 0,42 promil etanol bulunduğunun tespit edildiği, her iki ölçüm arasında 1,5 saat kadar fark bulunduğu ve tıbben her bir saatte kişinin kanındaki alkol oranının 0.15 promil düzeyinde azalma göstereceği, dolayısıyla kabahatlinin olay anında 0,63 promil alkollü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu anlaşılmakla birlikte, kabahatlinin kanser hastalığının tedavisi sırasında kullanmak zorunda kaldığı ilaçların nefes alkol testinde yalancı pozitifliğe neden olup olmayacağına dair bir rapor temin edilerek sonucuna göre başvurunun esası hakkında karar verilmesi gerektiği hususu gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 309-310. maddelerinde düzenlenen “kanun yararına bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında, eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile kabahatin oluştuğuna dair mahkemenin kabulüne yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19929, K. 2025/11216, T. 29.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-19929-e-2025-11216-k-db1ae2bc77ab