Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18379 E. 2026/6011 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/18379
Karar No
2026/6011
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1189 E., 2023/136 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hüküm ve ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/190 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 91. maddesine muhalefet suçundan açılan davada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2021/1189 Esas, 2023/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50, 52, 54... . maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 4500 TL ve 240 TL doğrudan verilen adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ek kararıyla suça konu orman emvalinin elden çıkarılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz sebepleri; bilirkişi raporunda ağaçların ne zaman ve ne şekilde kesildiğinin irdelenmediğine, sanığın suç tarihinde ağaç keserken yakalanmadığı ve traktörün yanında görülmediğine, hukuka aykırı düzenlenen suç tutanağı ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak rapora karşı itirazlar değerlendirilmeden hüküm kurulduğuna, delil takdirinde hataya düşüldüğüne, ihbarcı ve tutanak tanıklarının görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığına, römorkta bulunan odun ve yosun kalıntılarının suça konu yerdeki kalıntılar ile fiziksel ve kimyasal benzerliği araştırılmadan ek kararla emvalin elden çıkarılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafiin temyiz isteminin 02.02.2023 tarihli hüküm ve 10.04.2023 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, teknik bilirkişi raporları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN VE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/18379, K. 2026/6011, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-18379-e-2026-6011-k-998485c50a3b