Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17116 E. 2026/5851 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2234 E., 2022/2564 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/458 Esas, 2021/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93. maddesine muhalefet suçundan açılan davada beraat kararı verilmiştir. Anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/1868 Esas, 2022/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki beraat kararının eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmesinden sonra Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/2234 Esas, 2022/2564 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Sanığın RB Doğuş firması ile sözleşme imzaladığına, izin belgelerinin firma tarafından alındığına, suç kastı ile hareket etmediğine, suçun maddi unsurlarında hataya düştüğüne, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın re'sen tespit edilecek diğer nedenlerle de bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilâmında da açıkça belirtildiği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir."

Bu nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 10.03.2022 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 29.09.2022 tarihli kararın hukukî değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/2234 Esas, 2022/2564 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli 2020/458 Esas, 2021/436 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.