Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/16253 E. 2026/7210 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16253
Karar No
2026/7210
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/802 E., 2022/1271 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak eşya hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8.

maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının, ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51/8. maddesinin ihtaratına karar verildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi,

3.Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3 fıkralarında sayılan hak yoksunluklarının hatalı şekilde uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;

1.Sanık hakkında kurulan hükmün 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi gereğince cezada indirim yapılmasına ilişkin bendinde yer alan "3/22" ibaresinin çıkartılarak yerine "3/23" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün (15.) paragrafının başına ''5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereği'' ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin hükümden çıkartılarak yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a),(b),(c),(d) maddelerinin tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına 53/1-e bendindeki hak yoksunluğunun uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/16253, K. 2026/7210, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-16253-e-2026-7210-k-11541181b943