Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/11914 E. 2023/9373 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/316 E., 2020/249 K. Sanık ...'nun temyiz isteği yönünden Sanığın yokluğunda verilip 02.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca süresinde olmadığı anlaşılmıştır. Sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yönünden Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A.Sanık ...'nun temyiz isteği yönünden Sanığın yokluğunda verilip 02.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, anlaşıldığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 186 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan beraat eden sanıklar hakkındaki vekalet ücretlerine yönelik, sanık ... müdafiinin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği ve 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık ... müdafiinin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ve katılan ... vekilinin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanıklar Osman Okçu ve ... hakkında kurulan beraat hükmü ile vekalet ücretine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde; Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 23.05.2009 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. II. KARAR A.Sanık ...'nun temyiz isteği yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antayla 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2017/316 Esas, 2020/249 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ...'ın, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki 5237 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrasına muhalefet suçundan, sanıklar ... ve ... hakkındaki 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, sanık ... hakkındaki 5237 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrasına ve 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, sanık ... hakkındaki 5237 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrasına muhalefet suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.