Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/11762 E. 2026/5758 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11762
Karar No
2026/5758
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1393 E., 2022/836 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18 maddesi delaletiyle, 3/5., 3/10, 3/10-son ve 3/22. maddeleri, ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve bir gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddeleri uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

B.İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/1393 Esas, 2022/836 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince beraatine ve ele geçen eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddeleri uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/11762, K. 2026/5758, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-11762-e-2026-5758-k-d265c9ff9756