Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/11287 E. 2022/17390 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11287
- Karar No
- 2022/17390
- Karar Tarihi
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, anılan Kanunun 3/18, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Aydın Çocuk Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli ve 2015/119 Esas, 2016/111 sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2016 tarihli ve 2016/738 değişik iş sayılı kararını müteakip, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne yönelik AYDIN 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2021 tarihli ve 2021/2426 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 09/08/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2022 tarihli ve KYB. 2022-113356 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
1-Dosya kapsamına göre;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Aydın Çocuk Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli ve 2015/119 Esas, 2016/111 sayılı kararının katılan vekilinin yokluğunda 11/03/2016 tarihinde verilerek 14/04/2016 tarihinde katılan vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 15/04/2016 tarihli dilekçesi ile katılan vekili tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2016 tarihli kararı ile reddine karar verilerek anılan kararın kesinleştiği, bu defa 20/07/2016 tarihinde katılan vekili tarafından vekalet ücreti bakımından kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/10/2021 tarihli ve 2021/2431 Esas, 2021/13641 karar sayılı ilamı ile söz konusu kararın temyiz incelemesine tabi olmadığı ve itiraz mahiyetindeki talebin merciince değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın merciine gönderilmesine karar verilmesini müteakip, Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2021 tarihli (07/12/2021 tarihli karar ile düzeltilen) ve 2021/2426 değişik iş sayılı kararı ile katılan vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; katılan vekili tarafından ilk kez yapılan itirazın öncelikle mercii Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2016 tarihli ve 2016/738 değişik iş sayılı kararı reddedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu şekilde kesinleştiği cihetle, söz konusu kararın kesinleşmesinden sonra, merciince yeniden bir değerlendirme yapılmak suretiyle itirazın bu defa kabulüne karar verilmesinde;
2-Kabule göre de;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/05/2021 tarihli ve 2021/8321 Esas, 2021/8712 karar sayılı ilamında yer alan, "..İtiraz mercii olan ...Ağır Ceza Mahkemesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "itiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" hükmü karşısında, itiraz konusunda karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama yapılmak üzere dosyayı mahkemesine iade etmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenleme ile söz konusu eksikliğin itiraz merciince
giderilebilecek eksikliklerden olduğu cihetle, itiraz konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasında; isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Aydın Çocuk Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli ve 2015/119 Esas, 2016/111 Karar sayılı ilamı ile 5607 sayılı Yasanın 3/18, TCK'nun 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin anılan karara yönelik itirazı üzerine Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2016/738 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddedilmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği, ardından katılan Gümrük İdaresi vekilinin 20.07.2016 havale tarihli temyiz dilekçesine istinaden dosyanın bu sefer Yargıtay nezdinde temyiz incelemesi için gönderildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/2431 Esas, 2021/13641 Karar sayılı ilamı gereği incelenmeksizin iade edilen dosyanın katılanın 20.07.2016 tarihli dilekçesinin değerlendirilmesi için Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yeniden ele alındığı ve 24.11.2021 tarihli ve 2021/2426 Değişik İş sayılı karar ile Aydın Çocuk Mahkemesinin 2015/119 Esas, 2016/111 sayılı kararı gereği verilen suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı gözetilerek;
Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2016/738 Değişik İş sayılı itirazın reddi kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesine rağmen, katılan kurum vekilinin 20.07.2016 tarihli itirazı üzerine dosyanın yeniden ele alınarak verilen Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/2426 Değişik İş sayılı kararının yok hükmünde olduğu cihetle, öncelikle Aydın Çocuk Mahkemesinin 2015/229 Esas, 2016/111 Karar sayılı dosyasına ilişkin;
1.Somut olayda ele geçirilen 94 karton gümrük kaçağı sigara açısından ... varakasında bildirilen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarından oluşan kamu zararını ödemeyen suça sürüklenen çocuk hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi",
2.Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi bakımından kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.