Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/31447 E. 2025/13316 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/31447
Karar No
2025/13316
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/449 E. , 2020/589 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında kurulan hükmün, takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerde sanık ...'nun ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 2 numaralı bendinden ''TCK'nın 54 maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 1 numaralı bendinin 3. paragrafından numaralı bendine ilişkin paragraftan '''5237 sayılı TCK'nın 62.maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/31447, K. 2025/13316, T. 20.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-31447-e-2025-13316-k-90f84c86db99