Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/2783 E. 2025/5208 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/2783
Karar No
2025/5208
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/123 E., 2016/272 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Dosya kapsamı ve olay tutanağına göre yol emniyeti devriyesi sırasında ters yöne dönerek kaçmaya çalışan içerisinde şoför olan sanık ..., aracın sahibi olan sanık ... ve yolcu olarak ...'in içinde bulunduğu araçta yapılan aramada 1134 paket sigara ele geçen olayda, sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmedikleri ancak aracın yakalanma şekli, beyaz poşetlerdeki sigaraların görülebilir olması gözetildiğinde sanıkların birlikte hareket ederek eylem birliği içerisinde toplu kaçakçılık suçunu işledikleri gözetilmeyerek mahkûmiyetleri yerine beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması ,

2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/23 ve 5/2. maddeleri gereği hüküm kurulması gerekirken, mahkemece suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereği hüküm kurulması

3.Sanıkların birlikte hareket ederek eylem birliği içerisinde toplu kaçakçılık suçunu işlediklerinden cezalarında 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

4.Kaçak eşya hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu 232/6.maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili ve Sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye sanıklar ... ve ... hakkında aykırı, sanık ... hakkında uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/2783, K. 2025/5208, T. 10.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-2783-e-2025-5208-k-7a509451fc1f