Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/4013 E. 2026/1956 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 57. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2177 E., 2025/1602 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/124 E., 2022/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işçi ...’in Diş Hekimliği Fakültesi nezdinde sahte mezuniyet belgesi ile işe yerleştirildiğini, kendisine fazladan ödeme yapıldığını, davalı ...'in haksız fiili nedeniyle Türk Borçlar Kanunu'ndaki haksız fiil sorumluluğu, diğer davalı firmaların ise adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında ve ayrıca ihale sözleşmeleri ve şartnamelerinden kaynaklı olarak sorumluluklarının mevcut olduğunu, kurumun fazla ücret ödemesine ve kamu zararına yol açtıklarını fazlaya dair tüm dava ve talep haklarının saklı kalmak kaydıyla, kamu zararı olarak oluşan 180.359,48 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan sorumlulukları oranında müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde; davalı işçinin .. Üniversitesi Tıp Fakültesi Çapa yerleşkesi bünyesinde kesintisiz bir şekilde temizlik personeli olarak çalıştığını, suça konu sahte diplomayı bizzat İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Dekanlığı'na ya da yetkili birimlere ibraz etmediğini, fiili çalışmasının karşılığı ücret aldığı ve çalıştığı sürede de kendisine verilen görevleri yerine getirdiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile söz konusu işin esaslı unsurunun diploma gerektirmediği, diploma nedeniyle fazladan ödeme yapıldığının ispatlanamadığı, davalı şirketlerin rücu sorumluluğu bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm tesisine davalı işçinin kurumun aradığı koşulları taşımadığından bahisle ücretinin ödenmemesinin Anayasada düzenlenen angarya yasağına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı işçinin ve taşeron şirketlerin haksız fiil sorumluluğu bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.