Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3470 E. 2026/863 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3470
Karar No
2026/863
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/514 E., 2024/49 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda dava dışı işçiye icra takibi sonucunda 47.593,83 TL ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu, aksi halde kendi dönemindeki miktardan sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile, davalının son işveren olması nedeni ile işçinin tüm çalışma süresi boyunca hak ettiği işçilik alacaklarından sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 39.535,41 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1.Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nce, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davalının kıdem tazminatına dair işçilik alacağının sadece kendi dönemine isabet eden miktarı üzerinden sorumlu olacağından, bilirkişiden bu doğrultuda ek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2.Mahkemenin 27.06.2019 tarihli kararı ile yüklenicinin kendi dönemine isabet eden işçilik alacaklarından sorumlu olacağı gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce, mahkeme, bozmaya uyduğu için kıdem tazminatı dışında diğer işçilik alacakları açısından davacı lehine usuli kazanılmış hak doğduğu, bozmaya uyulduktan sonra mahkemece yapılacak işin; davalının kendi dönemindeki süreyle sınırlı olarak kıdem tazminatını hesaplatarak ve bozmaya uyma nedeniyle usuli kazanılmış hak ilkesini gözeterek yeniden karar vermekten ibaret olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin 03.11.2022 tarihli kararı ile, kıdem tazminatı olarak hesap edilen 14.501,53 TL ile 6.991,40 TL yargılama giderleri masrafı olmak üzere toplam 21.492,93 TL yönünden davanın kısmen kabulüne, kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemleri bozma kapsamı dışında kaldığı ve bu husus usuli kazanılmış hak içerdiği bozma ilamı ile tespit edildiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce, davalının kıdem tazminatı ve faizinden döneme göre sorumluluğu olan 14.501,53 TL, 10.599,95 TL yıllık izin ve 190,55 TL faizi, 3.900,76 TL yargılama gideri ve vekalet ücreti ile 12,51 TL faizi olmak üzere toplam 29.205,30 TL'nin hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Mahkemenin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 29.205,30 TL rücu alacağının 16.04.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; son yüklenici olan davalı şirketin işçinin tüm çalışma süresi boyunca hak etmiş olduğu işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Temyiz eden harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2025/3470, K. 2026/863, T. 09.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-hukuk-dairesi-2025-3470-e-2026-863-k-29f2d21fb5e1