Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/1475 E. 2026/3019 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2847 E., 2025/2155 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2025 tarih, 2025/40 Esas, 2025/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.11.2025 tarihli ve 2025/2847 Esas ve 2025/2155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz Sebepleri Teşhis işleminin hukuka aykırı olduğu, görüntüdeki kişinin "kuvvetle muhtemel" şeklindeki raporun hükme esas alınamayacağı, görüntüdeki benzetme dışında aleyhine delil bulunmadığı, mağdurun çelişkili beyanlarda bulunduğu, çocukta 10.000,00 TL bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kararın eksik inceleme neticesinde verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesince beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Suç tarihinde 12 yaşını tamamlamış mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı hususunda rapor alınmadan eksik araştırma ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-e maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,09.04.2026 tarihinde karar verildi.