Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/826 E. 2026/4565 K. – Nitelikli Yağma

Konu: Nitelikli Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/826
Karar No
2026/4565
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1442 E., 2024/1747 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, hakaret, kasten yaralam ve silahla tehdit suçlarından verilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu belirtilenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, hakaret, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliği ile REDDİNE,

II- Nitelikli yağma suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yargılama aşamasında beyanından dönmeyen ve şikayetçi olan katılanın, suça konu aracın babalarından kalan para ile alındığını, ancak ruhsatta kendi adına kayıtlı olduğunu, olay tarihinde ruhsatta adına kayıtlı olması nedeniyle sanığın araçla kaza yapması halinde sorumluluğun kendisine ait olacağı düşüncesiyle aracı vermediğini beyanı ile sanığın benzer yönündeki savunması karşısında somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 150/1.maddesinin tatbik şartları bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,20.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/826, K. 2026/4565, T. 20.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-826-e-2026-4565-k-9fc220b7d638