Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/737 E. 2025/3811 K. – Silahla Tehdit

Konu: Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/737
Karar No
2025/3811
Karar Tarihi
Konu
Silahla Tehdit

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2230 E., 2021/1986 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk derece Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a,c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2019/2230 Esas, 2021/1986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun incelenmesinde, beraat kararının 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında, silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Sanığın temyiz istemi, silahla tehdit suçunu işlemediğine, katılanın iddialarının soyut olduğuna ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, yalan beyanda bulunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/737, K. 2025/3811, T. 09.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-737-e-2025-3811-k-f98da32f4b6f