Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/19172 E. 2025/4850 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19172
- Karar No
- 2025/4850
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1034 E., 2017/1139 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin aşamalarda verdiği tutarlı beyanlar, sanıkla arasında suç isnat etmesini gerektirecek bir husumet bulunmaması gözetilerek sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin duruşmada dinlenmesinden vazgeçilerek eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, katılan mağdure anlatımlarının samimi, tutarlı, olayın oluş şekline uygun olup maddi delillerle de bu ifadelerin desteklenmesi nedeniyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle beraat eden sanık lehine vekalet ücreti tayin edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli, 2015/397 Esas, 2017/69 Karar sayılı hükmüne “2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.960,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanığa ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2025 tarihinde karar verildi.