Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/5532 E. 2025/6034 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/751 E., 2024/1128 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme KARAR : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2016/808 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan, 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/3490 Esas, 2019/1056 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.01.2024 tarihli ve 2021/41707 Esas, 2024/268 Karar sayılı kararı ile "duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan incelemeyle karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/751 Esas, 2024/1128 Karar sayılı kararı ile bozma öncesi verilen 18.04.2019 tarihli kararda direnilmesine, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.06.2022 tarihli ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilâmı ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen kararın; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğunun belirtildiği ve bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerektiği nazara alındığında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.01.2014 tarihli bozma kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada, bozma kararı doğrultusunda duruşma açılıp karar verildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyize konu işbu karar özde direnme kararı niteliğinde olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dava dosyası içeriğine göre somut olayda, 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, defter ve belgelerin ibrazı için iş yeri adresinde sanığa yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu veya bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/751 Esas, 2024/1128 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca Antalya 14.. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.