Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3306 E. 2025/10134 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3306
Karar No
2025/10134
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2371 E. 2021/3596 K. SUÇ: Mala zarar verme HÜKÜM: Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2019 tarihli ve 2018/336 Esas, 2019/280 Karar kararı ile sanık hakkında beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli ve 2019/2371 Esas, 2021/3596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-c, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL Adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Mağdur ile arasında husumet bulunduğuna, mağdurun köy halkı ile arasını bozmak istediğine, keçilerin mağdurun bahçesine girdiğine dair bilgisi bulunmadığına, mağdurun bahçesine giren keçilerin kendisine ait olmadığına, giderilmeyen şüphenin lehine yorumlanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3306, K. 2025/10134, T. 25.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-3306-e-2025-10134-k-d74c7890b621