Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/6241 E. 2026/1925 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6241
Karar No
2026/1925
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3073 E., 2024/1475 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Urla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2022/484 Esas, 2023/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 43/2 delaletiyle 43/1, 62, 53... . maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanığın katılanlara yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 43/2 delaletiyle 43/1, 53... . maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 29.05.2024 tarihli ve 2023/3073 Esas, 2024/1475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince tehdit ve hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, sanığın katılanlara yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 43/2 delaletiyle 43/1, 53... . maddeleri uyarınca 12... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, sanığın katılanlara yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 125/4, 43/1, 43/2 delaletiyle 43/1, 53... . maddeleri uyarınca 12... gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Asıl mağdur olanın kendisi olduğu, suçsuz olduğu ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Her ne kadar sanık hakkında Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2021 tarih, 2021/604 Esas ve 2021/736 Karar sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak sanığın mükerrirliğine karar verilmiş ise de; anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 250 maddesinde düzenlenen "Seri Muhakeme Usulü" uygulanarak verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.04.2011 tarihli ve 2011/6-84 esas, 2011/55 karar; yine 28.02.2012 tarihli ve 2011/4-522 Esas, 2012/71 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere temyiz yasa yoluna tâbi olmayan kararların tekerrüre esas alınamayacağı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulü itiraz kanun yoluna tâbi olduğundan ve yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da açıklandığı üzere yasa yoluna tâbi olmayan kararların tekerrüre esas alınması mümkün bulunmadığı, ayrıca sanığın güncel adli sicil kaydın tekerrüre esas başka bir ilam da bulunmadığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesi sonucunda; 25.12.2025 günlü ve 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75/6. maddesinin (a) bendinin (2) numaralı alt bendi değiştirilerek 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi hariç önödeme kapsamına alınması karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi kapsamına giren hakaret suçuna yönelik önödeme usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (1) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sanık hakkında tehdit suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun 'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 29.05.2024 tarihli ve 2023/3073 Esas, 2024/1475 Karar sayılı kararının (B) paragrafının (6) numaralı hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-f ve 304/2-b maddesi uyarınca Urla 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 02.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/6241, K. 2026/1925, T. 02.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2024-6241-e-2026-1925-k-b709eef8082c