Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5178 E. 2026/2070 K. – Birden Fazla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/890 E., 2024/1075 K. SUÇ : Birden fazla kişi tarafından silahla yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 19.01.2023 Tarihli ve 2022/556 Esas ve 2023/41 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 149/1-a-c, 168/2-3, 62/1, 53/1-2-3, 58/6, 63/1 maddeleri gereğince 5'er yıl 11'er ay 3'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin, 17.04.2024 tarihli ve 2023/890 Esas, 2024/1075 Karar sayılı kararıyla ilk derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunan sanık ve sanıklar müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafinin temyiz isteği, Dosya kapsamında mevcut çelişkilere dayalı mahkumiyet hükmü kurulmasının ceza kanunun temel ilkelerine aykırılık teşkil ettiğine, katılanın karakol sürecinde teşhis de bulunamamış olup akabinde suç isnad etme gayreti ile teşhis de bulunduğuna, müvekkilinin suç kastının olmadığına, diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde olduğunu gösteren tek bir kanıt bulunmadığına, müvekkilinin olay günü diğer sanığın yanında bulunmasının sebebinin önceden alınan telefonun iadesini sağlamak olduğuna, müvekkilinin suç işleme kastı ile değil zararını giderme kastı ile hareket ederek katılanın yanına gittiğine, bunun aksini gösterir dosya içerisinde herhangi bir kanıt bulunmadığına ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle verilen cezayı kabul etmediğine ilişkindir. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, yüzleri ve başları kapalı olmasına rağmen müştekinin müvekkilini net bir şekilde teşhis etmesinin mümkün olmadığına, müşteki beyanlarının çelişkili olduğuna, müvekkilinin okuma yazma bilmemesi nedeniyle telefon dahi kullanmadığına, diğer sanık ...'ın hiç bir delil göstermeksizin suçu ikrar ettiğine ve kendi işlemiş olduğu suçu müvekkiline iftira atmak suretiyle işin içerisine çektiğine, müvekkilinin suç işlediğine dair tek bir delilin bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin, 17.04.2024 tarihli ve 2023/890 Esas, 2024/1075 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.