Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4576 E. 2026/3721 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4 E., 2024/1596 K. SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk derece Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli ve 2022/394 Esas, 2023/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62... /2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ve 2024/4 Esas, 2024/1596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanunun 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın telefonu yağmalayarak, telefon ile kayıt alınmasını engelleyerek, kendisine yarar sağladığına, yağmada suçunun unsurlarının oluştuğuna, sanığın telefonu ile katılanın telefonunun sinyallerinin karşılaştırılması gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, kararın bozulması, beraat kararının kaldırılarak sanığın konutta yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, gerekçeye göre, 5237 sayılı Kanun'un 149/2 maddesi kapsamına girmeyen kasten yaralama suçunun, bileşik bir suç olan yağma suçunun maddi unsuru niteliğinde olması nedeniyle sanığın ayrıca kasten yaralama suçundan cezalandırılamayacağı, eylemin yağma suçunu oluşturmadığının değerlendirilmesi halinde ise unsurları oluştuğu takdirde, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasının mümkün olacağı ancak bu durumda, eylemin tekliği gereği yağma suçundan ayrıca bir hüküm kurulmaması gerektiği dikkate alındığında, somut olayda ilk derece mahkemesince sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulüyle kesin nitelikli adli para cezası içeren mahkumiyet hükmü kurulmasının yanısıra gerekmediği halde yağma suçundan da 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece yağma suçundan ayrıca hüküm kurulması suretiyle hükümde karışıklığa sebep olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.