Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/3139 E. 2026/3785 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2866 E., 2023/2387 K. SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Sanık hakkında Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2022 tarihli ve 2020/407 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c-d-h ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsubuna ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.10.2023 tarihli ve 2022/2866 Esas, 2023/2387 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf talebinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi; ev arama tutanağının usulüne aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, yağma suçunun unsurlarının olayda oluşmadığına, sanığın gerçek olmayan bir senaryonun kurbanı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İnceleme dışı vefat eden sanık ...'in emniyet aşamasında alınan ilk ifadelerinde, mağdurun kendisinden 15.000 TL para çaldığını, mağdurun olay günü kendisini arayarak borcunu ödeyeceğini söylemesi üzerine mağdur ile buluştuklarını ve mağdurun isteği üzerine kendisinin elini ayağını bağladıklarını ve bu halde fotoğraflarını çektiklerini, çekilen fotoğrafları ise gerçek ismi ... olan ... isimli arkadaşına yolladıklarını beyan ettiği, sanık ...'ün ise emniyet ifadesinde mağdur ...'nin sanık ...'e borcu olduğunu, ...'nin kendi isteği ile parasının yetmeme durumunda saati kendilerine verdiğine yönelik beyanda bulunduğu ve sanıkların yargılamanın tüm aşamalarında istikrarlı bir şekilde mağdurun sanık ...'e borcu olduğuna yönelik beyanlarını yineledikleri olayda, mağdur ... ise, emniyette alınan ilk ifadelerinde her ne kadar borcu olup olmadığı hususunda bir açıklamada bulunmamış ise de, olayın akabinde Sulh Ceza Hakimliğince alınan beyanında sanık ...'e 15.000 TL borcu olduğunu kabul ettiği ve aşamalarda da bu hususu yinelediği anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR 1. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.10.2023 tarihli ve 2022/2866 Esas, 2023/2387 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.