Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8073 E. 2024/13098 K. – Silahla Tehdit

Konu: Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8073
Karar No
2024/13098
Karar Tarihi
Konu
Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/2 E., 2016/347 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sadece müsadereye yönelik temyiz isteminde bulunulmuş ise de, hükmün bölünmezliği ilkesi gereğince, mağdur sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar mağdur sanıklar hakkında atılı suçlardan zamanaşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme ... gözetilerek ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, silahla tehdit suçunun işlendiğine dair delil bulunmadığından bahisle berat kararı verilmesine ve suçun işlenmesinde kullanıldığı sabit olmamasına rağmen adli emnetin 2015/123 ve 2015/122 sırasındaki söz konusu eşyaların müsaderesine karar verilmesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek istem ile sınırlı yapılan incelemede; Niteliği itibarıyla bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmadığı anlaşılan adli emanetin 2015/123 sırasına kayıtlı kurusıkı tabanca ve bu tabancaya ait şarjörün 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ile Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlara İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine ve adli emanetin 2015/122 sırasına kayıtlı baltanın sahibine iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un sekizinci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2015/122 sırasında kayıtlı baltanın sahibine iadesine; 2015/123 sırasına kayıtlı kurusıkı tabanca ve bu tabancaya ait şarjörün 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ile Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlara İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/8073, K. 2024/13098, T. 10.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-8073-e-2024-13098-k-4e4e73759890