Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/3895 E. 2023/14136 K. – Basit Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/181 E., 2015/851 K. SUÇ : Basit tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/181 Esas, 2015/851 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Suçu işlemediğine temyiz etmek istediğine ve vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinde sanık ...'in ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu ve müştekiler ve katılan ...'un infaz koruma memuru olarak görev yaptıkları olay günü görevli infaz koruma memurlarının sayım için koğuşa girdikleri yapılan kontrol sırasında yatakhane kısmında yatağın yan tarafına çarşaf gerili olduğunun tespit edildiği ve çarşaf girmenin yasak olduğu hususun da uyarı yapıldığı sırada sanık ...'in her üç infaz koruma memurunu kastederek "siz buraya gelince çok artisleştiğiniz bunun dışarısı da var diyerek" tehdit ettiği mahkemece kabul edilmiştir. 2. Mağdurlardan ..., ... mahkemede şikâyetlerinden vazgeçmişlerdir. IV. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/181 Esas, 2015/851 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.11.2023 tarihinde karar verildi.