Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/2382 E. 2025/800 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1181 E., 2022/1379 K. SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, d, h, 168/3, 62/1, ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a, b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/1181 Esas, 2022/1379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiiin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi yollamasıyla 303/1-a maddesi gereğince kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın mahkûiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmasına rağmen beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken yeteri miktarda alt sınırdan uzaklaşılmadığı, sanığın pişmanlık göstermemesine rağmen takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesi sonucunda; olay günü sanığın yatak odasında katılana silah doğrultup üzerini giyip salona gelemesini istediği, katılanın salona gittiği, burada sanığın yine silahla katılanı tehdit ederek önce üzerinde bulunan paraları istediği, katılanın 250 Amerikan Doları ve 200,00 TL parayı verdiği, ardından sanığın katılanın önüne senet koyarak imzalamasını istediği, imzalamaması halinde ölümle tehdit ettiği, katılanın 700.000,00 TL meblağ içeren senedi imzaladığı, bunu üzerine sanığın katılana "Şimdi si...tir git" dediği ve katılanın evi terk ettiği şeklinde gelişen olayda, katılanın yağma suçunun işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde hürriyetinin kısıtlandığı, bu durumda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi sonucunda; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.