Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/15900 E. 2025/5679 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/350 E., 2022/836 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanık ...'ın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/636 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 62 uyarca verilen 5 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2 uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasına çevrildiği ve 12 eşit aylık taksit ile ödenmesine karar verildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca bu hükmün sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm kısımdan ertelemeye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "...Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 52/1-2 maddeleri gereğince, sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak 5 ay hapis cezasının bir gün karşılığı olarak takdiren 20,00 TL ile çarpılması sureti ile hesaplanan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında verilen para cezasının sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince, para cezasının eşit taksitlerle ve birbirini izleyen her ay tahsil edilmek sureti ile 12 eşit aylık taksit ile ödenmesine, sanığın taksitlerden birisini süresinde ödememesi halinde 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca tahsiline..." ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,26.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.