Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/27410 E. 2025/4715 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/609 E., 2020/50 K. SUÇLAR : Emre itaatsizlikte ısrar, izin tecavüzü (dört kez) HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüştür. Geri gelen kaçakların cezalarının indirilmesi başlığını taşıyan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 73. maddesi "Kaçak, kaçtığından altı hafta içinde kendiliğinden geri gelirse... cezalar yarısına kadar indirilir." hükmünü içermesine rağmen 04.03.2013-18.04.2013 tarihleri arasındaki izin tecavüzü suçunda altı haftadan fazla süre ile izin aşımında bulunduğu hususunda tereddüt bulunmayan sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uygulanarak cezadan indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanığın kazanılmış hakkı da dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceği ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, Mahkemece, ödenmeyen adli para cezasının, 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılma şeklinde yaptırıma dönüştürüleceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. ve 3. maddesinin sekizinci paragrafları ile hükmün 2., 4. ve 5. maddesinin dokuzuncu paragraflarında yer alan "...ve ödenmeyen adli para cezasının, 5275 SK.nın 6545 SK.nın 81. maddesi ile değişik 106/3 maddesi uyarınca ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere KAMUYA YARARLI BİR İŞTE ÇALIŞTIRILMA şeklinde yaptırıma dönüştürüleceğinin SANIĞA İHTARINA (İHTARAT YAPILDI)," ibaresinin çıkarılarak yerine "ve 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereği ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına," ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.