Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14680 E. 2025/6160 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1941 E. 2022/2744 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/595 Esas, 2020/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2020/1941 Esas, 2022/2744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 125/4, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ve hak yoksunluğuna; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin Temyiz İstemi CD izleme tutanağına göre sanığın katılana yönelik hakaret ve tehdit içeren kelimeler kullandığının belirlenemediği, tanık beyanlarının gerçeklikten uzak ve taraflı beyan olduğu, tanık beyanlarının çelişkili olduğu talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe I. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Takibi şikayete bağlı olan hakaret suçuna ilişkin olarak, katılan vekilinin hükümden sonra 28.04.2023 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73/6. maddesi uyarınca sanığa, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu doğmuştur. II.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği halde uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,12.06.2025 tarihinde karar verildi.