Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/9512 E. 2013/19547 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 12.03.2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, 26.04.2006 tarihli iddianameyle mala zarar verme suçundan dava açılmasına karşın, anılan suçla ilgili karar verilmediği anlaşılmışsa da, bu konuda dava zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın, Cumhuriyet Başsavcılığında 25.03.2006 tarihinde alınan ifadesinde, ”sanığın zararlarını karşıladığını” belirtmesi karşısında; sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 168/1.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Sanığın, 25.04.2006 oturum tarihli ifadesinde, “yakınanın evine, 19.30 ile 20.00 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğini” ifade etmesi; UYAP sisteminde, suç tarihinde güneşin 17.40'da battığı, gece vaktinin 18.40'da başladığının anlaşılması karşısında; hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesiyle uygulama yapılmaması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesinde, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı belirtildiğinden; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması açısından da, sanığın adli sicil kaydında gözüken ilamlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneklerinin dosyaya getirtilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Konut dokunulmazlığını bozma suçu açısından,sanığa yüklenen eylemin 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CUMK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.