Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/8632 E. 2013/19032 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son ve 522. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair SAMSUN 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2002 tarihli ve 2001/731 esas, 2002/886 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun’un 142/2-b, 143/1 ve 145. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 20/06/2005 tarihli ve 2001/731 esas, 2002/886 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.02.2013 gün ve 2013/2408/9912 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2013 gün ve KYB/2013/49510 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 12.03.2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlünün yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Hükümlünün, geceleyin müştekiye ait işyerinin kapı kilidini kırarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/l-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden anılan Yasanın 142/2-b maddesiyle hüküm kurulmasında,

3-Hükümlünün eyleminin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 119/1-c maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1, 73. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu hususlarda değerlendirme yapılmamasında,

4-Hükümlünün diğer hükümlülerle birlikte yakalandıklarında çaldıkları eşyalardan bir kısımım ... ...’ın evinde sakladıklarını beyan etmeleri üzerine ... ...'ın evinde yapılan aramada ele geçen müştekiden çalınan 23.950 TL ve sigaraların bir kısmının iadesini sağlayıp müştekinin zararını kısmen giderdiklerinin anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle müştekiden rızası sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/4. maddesi delaletiyle 168/1. maddesinin uygulama imkânı hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesinde,

5-Şartları bulunmadığı halde hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden, kabulü ile Samsun 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen, 20/06/2005 tarih ve 2001/731 Esas, 2002/886 Karar sayılı ek kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, İnfaz aşamasında verilen uyarlama kararlarında kazanılmış hak oluşmayacağının gözetilmesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.