Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/5256 E. 2013/21367 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Birlikte suç işleyen sanıklardan ...'nın suça konu mazotu minibüsüne yükleyerek olay yerinden kaçtıktan sonra kesintili takip sonucu kolluk görevlileri tarafından 4 km ileride yakalandığının anlaşılması karşısında; suçun sanıklar ... ve ... açısından da tamamlandığı gözetilmeden kalkışma hükümleri uygulanarak eksik cezaya hükmedilmesi; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden anılan maddenin (e) bendi ile de uygulama yapılması; kabule göre de 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, 143. maddenin 35. maddeden sonra uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık ...'in tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, yaralama suçundan verilmiş 140 TL adli para cezasından ibaret ve miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 305/2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” tümcesinin eklenmesi ve hükümden sanık ... hakkında tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.