Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/4156 E. 2013/19926 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hırsızlık yapılan inşaat halindeki binanın işçilerin kaldığı odasının, olay yeri görgü tespit tutanağına göre, inşaat tahtalarından çatma kapısı olduğu, pencerenin kasasının takılı olmakla birlikte camların olmayan ancak camlarda naylon muşamba bulunması nedeniyle dış dünyadan soyutlanacak biçimdeki yapının bu haliyle bina özelliği taşıdığının anlaşılması karşısında, mağdurun bina vasfındaki yerde muhafaza altına alınmış olan eşyasını hırsızlaması eyleminde 5237 sayılı TCK' nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken aynı kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın tekerrüre esas alınan Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 gün 2005/647 Esas-2005/1711 karar sayılı kararı 765 sayılı TCK'nın 456/4 ve 457/2. maddeleri uyarınca doğrudan hükmolunan 733 Türk Lirası adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağı; adli sicil kaydında yazılı olan mahkumiyetleri içinde en ağırı olan ve dosyada ilamı bulunan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2005 gün 2005/417 Esas -2005/1182 kararına konu 02.01.2006 tarihinde kesinleşen yaralama suçundan hükmedilen hapisten çevrili erteli 720,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas oluşturacağı ve bu hükümlülüğü esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2005 gün 2005/417 Esas -2005/1182 sayılı 720,00 TL adli para cezasına ait hükmün mükerrirliğe esas alınarak mükerrir sanık hakkında cezanın TCK.nın 58/6 maddesi göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması" cümlesi eklenmek ve “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “ Sanık için 4 davetiye gideri 16 YTl, 3 talimat gideri 7,20 YTL, 2 müzekkere gideri 2,40 YTL ki ceman 25,60 YTL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.