Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/12646 E. 2013/21914 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal etme HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece sanıklar hakkında, hüküm kısmında temel ceza belirlenip alt sınırdan uzaklaşılırken,''Meydana gelen tehlikenin ağırlığı, kastlarının yoğunluğu, aynı suçtan sabıkalarının bulunması, sosyal ve ekonomik durumu'' gerekçe gösterilip teşdit nedenleri olarak sayıldığından, tebliğnamedeki (1) nolu; ''Sanıkların sabıkalı geçmişi ve bu şekilde dosyaya yansıyan kişilikleri dikkate alındığında verilen cezanın ertelenmesi halinde ileride başka bir suç işlemeyeceklerine dair olumlu kanaat hasıl olmadığı'' gerekçe gösterilip 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında da; tebliğnamedeki (2) nolu bozma istemli düşünceler benimsenmemiştir.

Birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında, 5237 sayılı yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Adli emanetin 2008/125 sırasına kayıtlı anahtarların, sanıklarca suçta kullanıldığı, suçun işlenmesine tahsis edildiği, yada suçtan meydana getirildiğine dair delil bulunmadığı halde, sahibine iadesi yerine, zoralımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından ‘‘5237 sayılı Yasanın 54/1. maddesine göre yapılan müsadereye ilişkin kısmın" çıkartılıp yerine, ''Adli emanetin 2008/125 sırasına kayıtlı anahtarların, sanıklarca suçta kullanıldığı, suçun işlenmesine tahsis edildiği, yada suçtan meydana getirildiğine dair delil bulunmadığından, sahibine iadesi'' cümlesinin yazılması, 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama giderlerine ilişkin ''sanıklardan müteselsilen alınarak" cümlesinin çıkarılarak, TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” ve "sanıklardan müteselsilen alınarak'' cümlesinin yerine de, “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.