Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7020 E. 2013/6673 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 2.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın gerekçeli karar başlığında kaydına uygun olarak yazılmayan doğum tarihinin yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yakınana ait yolcu taşımacığında kullanılan halk otobüsünün, saat 23.00 sıralarında taşıma işine son verilerek yakınanın oğlu tarafından cadde üzerine park edildiği ve hırsızlık suçunun işlendiği sırada yolcu taşımacılığında kullanılmadığı, sanığın otobüsün havalı mekanizma ile açılıp kapanan kapısını ittirmek suretiyle içerisine girip, bulduğu parayı çaldığı anlaşılıp kabul edildiğine göre; suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, 142/1-c maddesi ile hüküm kurulması, 2- 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesine aykırı olarak, 35/2. maddenin 143/1. maddeden önce uygulanması, 3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında iki ayrı hükümlülüğün birlikte tekerrüre esas alınması suretiyle, infazda duraksamaya neden olunması, Kabule göre de; 4- Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alındığı kabul edilen Kadıköy 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.12.2004 tarih ve 824-1264 sayılı kararına ait ilam örneği ve buna ekli aynı mahkemenin 15.06.2005 tarih ve 824-1264 sayılı uyarlama kararı incelendiğinde, sanık hakkında 30.12.2004 tarihli karar ile 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesi ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi ile hükmedilen ağır (adli) para cezasının tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin akibetinin 5237 sayılı TCK’nın 191/4-5-6-7. maddeleri çerçevesinde araştırılması; tekerrüre esas alındığı belirtilen diğer hükümlülüğe ilişkin Kadıköy 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.12.2002 tarih ve 224-1852 sayılı kararına konu ve 765 sayılı TCK'nın 404/2, 59, 81/1. maddeleri ile hükmedilen hapis cezasının 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca uyarlama yargısına konu olup olmadığı, olmuş ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine çevrilip çevrilmediği araştırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumu yeniden değerlendirilerek tekerrür hükmünün uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5- 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması sırasında, 5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan hakime ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.