Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/16466 E. 2013/12251 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir. Hırsızlık suçunun gece vakti yakınanın işyerinin bilirkişi raporuna göre montajı sağlam şekilde yapılan kapısını yerinden çıkarmak suretiyle işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 141/1. maddesi ile yazılı biçimde hüküm kurulması, yakınanın işyerinden 2 adet fotoğraf makinası ve 1 adet ses kayıt cihazının alındığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı düşünülmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edilmesi, 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4.maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde bu konuda da değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. ./.. -2- Ancak; 1-) 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanıp; hesap hatası sonucu da fazla ceza tayini, 2-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılarak 1 yıl 2 ay hapis; aynı Yasanın 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak “3 ay 15 gün hapis”, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “2 ay 27 gün hapis cezası” olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...