Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/26618 E. 2013/2363 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in adli sicil kaydında gösterilen Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.03.2006 gün 470-124 sayılı kararına konu erteli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ilişkin olarak mahkemesine bildirimde bulunulması olanaklı kabul edilmiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğün karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

2- Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrür, 53. maddenin uygulanması ve yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümlerin çıkartılarak, tekerrür ile ilgili bölüme “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Karşıyaka 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.04.2001 gün ve 89-348 sayılı ilamına ilişkin hükümlülüğü; sanık ... hakkında hükmolunan cezanın Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.03.2006 gün 470-124 sayılı ilamına hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanıklar hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”; 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüme “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak ve yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölüme de “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.