Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/1406 E. 2011/22525 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın 5237 sayılı Yasaya göre de suç oluşturan eylemi nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanık ve suç arkadaşının gece sayılan zamanda yakınan’a ait konutun bulunduğu sitenin otoparkında kilitli halde bulunan aracın sağ ön kapısını üstten kanırtarak açıp aracın içine girdikten sonra suça konu otomobili çalmak isterken yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 116/1-4,119/1-c maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, aynı yasanın 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılması,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 61, 522, 55/3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın 142/1-b, 143/1, 35/2,31/3; 116/1-4, 119/1 c, 31/3; 151/1, 31/3 maddeleri ile 5395 sayılı yasanın 24 maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa hükümlerinin; aksi takdirde ise 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin değerlendirilmemesi,

5-Sanık hakkında TCK'nın 59. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu fazla caza tayini ile buna bağlı olarak sonuçta fazla para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.