Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/26228 E. 2012/19443 K. – Hırsızlık-Kimli

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık-Kimliği Hakkında Yalan Beyanda Bulunmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında resmi belge düzenleyen memura yalan beyanda bulunma suçu nedeniyle verilen hükmün incelenmesinde; Oluş ve uygulamaya göre sanığa yüklenen eylemin 765 sayılı TCK'nın 343/2 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinin yollaması ile 267/1. maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında;lehe yasa değerlendirmesinin 5237 sayılı Yasanın anılan maddeleri yerine, aynı Yasanın 206. maddesiyle yapılması kanuna aykırı ise de; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 343/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 267/1, 66/1-e,67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 11.05.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükmün incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın katılana ait iş yerinin muhkem bulunan kilidini anahtar uydurmak suretiyle gerçekleştirdiği akü ve kasa çalmak eyleminin, 142/2-d,143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4. maddesinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığı bozma suçunu da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması, 2-Sanık ...'un şüphe üzerine başka bir şehirde kolluk tarafından yakalanıp, otomobil içinde yakınanın iş yerinden çaldıkları toplam 13 adet akü ve bir adet çelik kasa bulunduğunda,suçu işlediği yerin Korkuteli ilçesi olduğunu, yakınana ait hırsızlık yaptıkları iş yerinin nerede bulunduğunu söyleyerek bunun yakınana iadesini sağlayıp kendisinin zararını karşıladığı, sanığın soruşturmadan itibaren çaldıkları eşyaları sayı olarak da kesin olarak belirttiği, yakınanın ise çalınan eşyaların ne kadar olduğunu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde söyleyemediği, sanığın beyanına itibar edildiğinde zararın tümünün soruşturmada karşılandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.(veya 765 sayılı Yasanın 523/1.) maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1 (pek fahiş), 523/1, 59/2. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın142/2-d, 143/1, 168/1-4 (rıza göstermesi halinde) 62/1, 53/1, 116/2-4, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 4-Yakınanın zararının soruşturma aşamasında kısmen karşılandığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi yerine 168/2. maddesine göre uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.