Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/18880 E. 2013/2991 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanık ...'le sınırlı olduğu ve sanık ... hakkında, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle arttırım yapılırken 5271 sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi, 2-Sanıkların suça konu büyükbaş hayvanı yakınana ait kapısı kitli olmayan ahırın önüne çıkardıkları, olay yerine getirdikleri araca yükleyecekleri sırada tanık Mustafa Sönmez'in sanıklara bağırması nedeniyle telaşlanıp kaçtıkları ve ihbar üzerine kolluk tarafından yol üstünde yapılan kontrolde yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kaldığı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/1-2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Sanıklar ... ve ...'in diğer sanık ... ile birlikte önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları plan gereği suça doğrudan katıldıkları gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, 4-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, 5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 6-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCY'nın 51/7. maddesi uyarınca aynen çektirilmesine karar verilen Oltu Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2001gün, 2002/6-157 Esas-Karar sayılı hükümlülükle ilgili olarak uyarlama yapıldıktan sonra aynen yerine getirme koşullarının değerlendirilmesi için Mahkemesine ihbarda bulunulması yerine aynen infazına karar verilmesi, 7-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 8-Sanıklar ... ve ... hakında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, 9-Uygulamaya göre de; Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 61/4-5.madde ve fıkralarına aykırı olarak, 39/1. maddesinin 143/1.maddesinden önce uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar ... ve ... yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.