Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19348 E. 2010/20482 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1-2-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; geceleyin işyerinden kilit kırarak yapılan hırsızlık eyleminin devamında işyerinden elde edilen anahtar ile diğer yakınana ait aracın da çalınması eyleminin ,yakınanlara karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nun 116/2-4. maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması, somut olaya gelince 765 sayılı TCK.nun 493/2-son, 522 (pek fahiş), 55/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143/1, 31/3, 151/1, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan sonra suç tarihi itibariyle işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden öncelikle 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 24. maddesinde yer alan uzlaşma hükümlerinin değerlendirilerek sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

3- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 23 maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.