Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/8120 E. 2026/3470 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/8120
- Karar No
- 2026/3470
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/381 Esas, 2024/415 Karar KARAR : Kabul
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kısmen kabulüne ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA 1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, eski ... Mahallesi (... Mahallesi)1 38... parsel sayılı 229,17 m² yüzölçümündeki taşınmazdan % 44,77 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığını, ancak bölgede oluşan zaiyat oranı % 15 iken fazladan 68,23 m²'ye denk gelen % 29,77 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını iddia ederek 68,23 m²lik kısmın bedelinin davalı idareden tahsilini tazminat talep etmiştir.
2. Davacı birleştirilen dava dilekçesinde özetle;asıl davada dava konusu taşınmazın 68,23 m²lik kısmının bedelinin davalı idareden tahsili talep edilmiş ise de bilirkişi raporunda el atılan kısmın 102,60 m² olduğu tespit edilmekle dava konusu edilmeyen 34, 37... lik kısmın bedelinin davalı idareden tahsilini tazminat talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.
III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 21.04.2014 tarihli ve 2012/458 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin 21.04.2014 tarihli ve 2012/458 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmaz kadastral, emsal olarak incelenen taşınmaz yola terk sonucu oluşmuş imar parseli olduğundan, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan düzenleme ortaklık payı kesinti oranı araştırılarak bu oranda bir indirim yapılması gerekirken, emsalden 3194 sayılı İmar Kanunu’ nun 18 inci maddesi uyarınca bir indirim yapılmadığı, bu nedenle ne kadarlık bir kesintinin hesaba yansıtılacağı bilinmediğinden emsalle dava konusu taşınmazı kadastral parsel olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması mümkün olmadığı gibi, 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin 23.03.2021 tarihli ve 2018/14 Esas, 2021/109 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
C. İkinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin 23.03.2021 tarihli ve 2018/14 Esas, 2021/109 Karar sayılı kararı karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değerlendirme tarihi dava tarihi olan 07.08.2012 tarihi olduğu halde, 09.01.2018 tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli belirlenip dava tarihine endekslenmek suretiyle değer biçildiğinden, rapor hükme esas alınacak nitelikte görülmediğinden yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olduğundan, kabule göre de; davacı tarafça yatırılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 1.408,83 TL olduğu halde hükümde hatalı olarak gösterilmesi, yargılama giderlerinin denetime imkan verecek şekilde nelerden ibaret olduğunun hükümde açıkça gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir. D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin düşük olduğunu, 14.11.2024 tarihinde resmi gazetede yayınlanan 7531 sayılı Kanun ile ...'nün harçtan muaf hale geldiği gözetilerek yatırılan yargı harçlarının iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda yer alan müvekkili idarenin sorumlu olduğuna ve el atmaya yönelik tespiti kabul etmediklerini, emsalin uygun olmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, 56.827,00 TL'ye hükmedilmesi gerektiğini, ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür
C. Gerekçe 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'ndan alınmasına davalı ... Başkanlığından fazla alınan 3.033,70 tl temyize başvurma harcının istenildiğinde iadesine, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.