Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/199 E. 2025/6836 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1775 Esas, 2024/1601 Karar Talep eden tarafından Ankara 25. Aile Mahkemesinde çocuk ile karşı taraf arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması talepli dava açılmış, karşı taraf tarafından da Ankara 24. Aile Mahkemesinde velayet ve nafaka istemli dava açılmış ve mahkemece iş bu dosyası ile Ankara 25. Aile Mahkemesinin 2023/429 Esas sayılı dosyası arasında fiili irtibat bulunduğu, tarafları konusu sebebi yönünden ayniyet olduğu ve verilecek kararın her iki dosya neticesini etkileyeceği gerekçesiyle mahkeme dosyasının Ankara 25. Aile Mahkemesinin 2023/429 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Taraflar arasında devam eden yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından Ankara 25. Aile Mahkemesinin 2023/429 Esas sayılı dosyasındaki talep edenin reddi hakim isteminin reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin 6 ncı maddesi gereğince 5.000,00 TL disiplin para cezasının reddi hakim talebinde bulunan talep eden yandan tahsiline karar verilmiştir. Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 08.11.2024 tarihli ve 2024/1775 Esas, 2024/1601 Karar sayılı kararı ile reddi hakim talebinde bulunan talep eden ...'ın istinaf başvuru talebinin kısmen kabulüyle Ankara 26. Aile Mahkemesinin 22.08.2024 tarih, 2024/65 Değişik İş Esas, 2024/66 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının b bendinin 2 nci alt bendi uyarınca kaldırılmasına, reddi hakim talebinde bulunan talep eden ...'ın reddi hakim talebinin reddine, kötü niyetle ret talebinde bulunulduğu hususunda kanaat oluşmadığından disiplin para cezası verilmesine yer olmadığına kesin olmak üzere karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi 14.11.2024 tarihli ek kararıyla; Daire kararı kesin olup temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle talep edenin temyiz dilekçesinin reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Talep eden tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin 14.11.2024 tarihli ek kararının kesin nitelikli olmadığı belirtilerek tavzih talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi 10.12.2024 tarihli ek kararıyla, hakimin reddine ilişkin merci kararları hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların kesin nitelikte olduğundan temyize kabil bulunmadığına göre temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Dairenin ek kararı 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca kesin olarak verilmiş olup, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin 2 nci fıkrası karşısında 6100 sayılı Kanun'un 346 ncı maddesinin uygulanması mümkün bulunmadığından Dairenin tavzih istenen ek kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunanın tavzih dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.11.2024 tarihli kararı talep eden tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 362 inci maddesi uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.