Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2024/4475 E. 2024/8689 K. – Hakimin Müdahale

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/401 Esas, 2024/446 Karar DAVA TARİHİ : 24.12.2019 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/1804 Esas, 2022/2004 Karar Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Yeni Hayat Evleri 1. Etap B Blok 17 No.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, müvekkilinin annesinin %96 engelli olduğunu, babasının ise 88 yaşında olduğunu, müvekkilinin ikamet ettiği sitede kapalı ve açık otoparklar olmasına rağmen engellilere ait otopark yeri olmadığını, müvekkil için ayrılan otopark alınının B17 'de girişe çok uzak bir mesafede olduğunu, proje dışı olduğunu ve bir araçlık yer kaplayan saksı bulunduğunu, müvekkilinin anne ve babasını araca ulaştırmasının zor olduğunu, davalı tarafın dava konusu ortak alan olan otopark alanına el atmasının önlenmesine, eski hale iadesine, engelli otopark alanının ayrılması için hakimin müdahalesine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; engelliler için otopark bulunma zorunluluğunun umumi binalar için düzenlenmiş olduğunu, site apartmanı gibi yapılar için düzenlenmediğini, 2012 yılında inşa edilen sitenin o dönem yürürlükte olan otopark yönetmeliğine uygun olarak yapıldığını, site yönetim planında engelli otoparkıyla ilgili özel düzenlemenin bulunmadığını, davacının site yönetiminden engelli otopark tahsisi talebinin kat maliklerince yapılan 19.01.2020 tarihli toplantıda oy çokluğu ile kabul edilmediğini, sitenin 2 etaptan oluştuğunu, ortak kullanım alanlarının bu sebeple farklılık gösterdiğini, davacının oturduğu birinci etapta seksen dairenin ve kırk adet araç park yerinin bulunduğunu, her daire için bir araç park yeri temin edilemediği hâlde, davacının şahsına ait araç park yeri talebinde bulunduğunu, uyuşmazlık konusu alanı yalnızca kendisinin istifade edebilmesi amacıyla istediğini, davacı tarafın iki adet aracının bulunduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı taraftan tahsil edilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, her daireye bir araçlık yer düşmez iken davacının ikinci bir park yeri kullanmak istediğini, davacının talebi dışında bilirkişi raporunda tespit edilen diğer yerlerin engelli otoparkı olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, talebin reddi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle,istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve tekrar etmiş kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.