Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/7837 E. 2026/5753 K. – İhmali Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2023/141 Esas, 2023/245 sayılı Kararı ile sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

B. İstinaf Sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2023/1721 Esas, 2024/9 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesiyle hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ve sair nedenlere ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen mahkumiyet nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğu uygulanması gerektiği halde kazanılmış hak bulunduğu gerekçesiyle sanık hakkında anılan hak yoksunluğunun uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüş ise de tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasına; "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesinde belirtilen hâk ve yetkileri kullanmaktan 38 gün süreyle yasaklanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2026 tarihinde karar verildi.