Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1758 E. 2026/5860 K. – Görevi Kötüye

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1359 Esas, 2024/2735 Karar SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede; Sanık müdafiinin 10.11.2024 tarihinde tebliğ edilen hükmü 30.10.2024 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ve isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2020/106 Esas, 2024/60 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına ve 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/1359 Esas, 2024/2735 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2-3. maddeleri uyarınca 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Davanın zamanaşımına uğradığına, mahkemeye katılanın zararını gidermeye hazır olduklarını ve bu yönde bir tespit yapılması taleplerini bildirdikleri halde bu hususun dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi yerine mahkumiyete hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.04.2026 tarihinde karar verildi.