Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/2388 E. 2026/4079 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/750 E., 2023/244 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 08.01.2020 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-Onama

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanık ...'un katılan ...'ın aracına zarar vermesi eyleminde, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik olduğu, sanık ... hakkında ise katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair suç vasfının adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

I. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Dair Suç Vasfı Yönünden Oluş ve dosya içeriğine göre, kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/750 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü katılan ...'nin tamirhanede bulunan aracının yanına gittiği esnada aracına tanımadığı sanık ...'un bindiği, katılana hitaben, "Dün bir olay yaşanmış, şöyle bir gezelim bakalım efe." dediği ve aracı ıssız bir yere çekmesini istediği, katılanın ise aracını kalabalık bir noktada durdurarak aracından inmesi üzerine sanığın da araçtan inerek katılana sinkaflı küfretmesi nedeniyle kavgaya tutuşup boğuştukları, bu sırada katılan ...'ın araçtan aldığı meyve bıçağı ile sanık ...'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması üzerine sanık ...'in katılanın aracını tekmeleyip araçta göçük oluşacak şekilde zarar verdiği, elinde bulunan takozla katılana saldırdığı olayda; sanık ...'in kendisine yönelen orantısız haksız saldırıyı, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunup bulunmadığı, bu sınırı olay anındaki koşullar birlikte değerlendirilerek mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aşıp aşmadığı, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25/1. ve 27/2. maddelerinde düzenlenen meşru savunma veya meşru savunmada bulunurken sınırın aşılması müesseselerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,11.05.2026 tarihinde karar verildi.