Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11168 E. 2026/6984 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/433 Esas, 2025/142 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 28.02.2019 tarihli ve 30700 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 04.12.2024 tarihli ve 2023/5101 Esas, 2024/11610 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2025 tarihli ve 2024/433 Esas, 2025/142 sayılı Kararı ile sanığın yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Sanığın söz konusu ses ve görüntü kaydında üzerine atılı suçu ikrar ettiğine, aleni bir ortamda elde edilen bu kaydın yasak delil niteliğinde olmayıp hukuka uygun olduğuna, aynı ortamda bulunan görgü tanıklarının beyanlarıyla da doğrulanan söz konusu ikrarın hükme esas alınması gerektiğine, bu nedenle beraat kararının bozularak sanığın yüklenen suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde karar verildi.