Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/7307 E. 2026/6037 K. – İhmali Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1240 Esas, 2024/372 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına dair kararlara yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2022/218 Esas, 2023/150 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 43/1, 62... /1-a maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezasından çevrili 2.790,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf Katılanlar vekilinin ve sanığın istinaf talepleri üzerine duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/1240 Esas, 2024/372 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılan şirketler tek bir kişiye ait olduğundan eylemlerinin tek bir vekalet ilişkisi içinde gerçekleştiğinin kabulünün gerektiğine, vekalet ücretine mahsuben tuttuğu bedellerin gerekçeye esas alınmadığına, mahkemenin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verdiğine, hakkında beraat kararı verilmesi istemine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İddianamede 14. ve 16. olay olarak anlatılan isnatlara ilişkin hüküm fıkrasının 4. paragrafında mahkemece değerlendirme yapıldığından tebliğnamedeki bu hususta mahallinde hüküm kurulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257/1. ve 53/1. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında anılan Kanun'un 53. maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken sadece avukatlık hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında yasaklılık süresinin "60 gün" yerine "2 ay" olarak belirlenmesi, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına hükmedilmesi, Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi nedenleriyle istinaf isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca gereği için kararı veren Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.