Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/3382 E. 2026/6215 K. – Tefecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/12 Esas, 2023/1050 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat EK KARAR : Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün ve ek kararın suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla, ...'ın sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında suçtan zarar gören sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 233. ve 234. maddeleri uyarınca davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu, öte yandan adı geçen vekilinin yokluğunda verilen 10.05.2023 tarihli asıl Kararı anılan Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen yasal süre içerisinde 11.05.2023 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, ...'ın katılan sıfatının kaldırılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli celsedeki ara kararının ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen 13.06.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere katılan vekilinin yokluğunda verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 11.05.2023 havale tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli kararın 09.07.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine ve kararda temyiz nedenlerini göstermesinin zorunluğu olduğu aksi halde temyiz isteminin reddedileceği belirtilmesine rağmen kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.